Η σχέση μου με την ώρα συνεχίζει να μην είναι η καλύτερη δυνατή και αυτή τη φορά το θύμα ήταν οι 24 Hours. Κρίμα, γιατί απ’ ότι είχα ακούσει έχουν post-punk και new wave καταβολές που πολύ θα ‘θελα να είχα ακούσει. Ας πρόσεχα. Την επόμενη φορά…
Κατεβαίνοντας στο υπόγειο οι Johnny Carbonaras (τι όνομα κι αυτό!) μόλις είχαν αρχίσει να επιτίθενται στους παρευρισκόμενους με δυνατούς instrumental-surf ήχους, συνοδευόμενοι από κάτι περίεργα «καπέλα-κεραίες», που τους έκαναν να μοιάζουν μάλλον σε μύγες. Δεν με ελκύει και πολύ το συγκεκριμένο μουσικό ιδίωμα και η αλήθεια είναι ότι σπίτι μου, μάλλον δεν θα έβαζα να ακούσω κάτι παρεμφερές. Σε μια συναυλία όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά και ειδικά όταν μπροστά σου έχεις τους Carbonaras, που ιδιαίτερα ενεργητικοί και δυναμικοί σε παρέσυραν πανεύκολα στους ρυθμούς τους. Οι Θεσσαλονικείς μου έφεραν στο νου μπάντες σαν τους Invinsible Surfers και τους Man Or Astroman?, με έντονη την παρουσία ψυχεδελικών ψηγμάτων στις συνθέσεις τους. Όποιος λοιπόν, αρέσκεται σ’ αυτά τα ακούσματα καλά θα κάνει να τους τσεκάρει, γιατί πρόκειται για πολύ δυνατή μπάντα επί σκηνής.
Η έκπληξη της βραδιάς ήρθε από τους επίσης Θεσσαλονικείς Bad Trip, οι οποίοι βούλιαξαν την υπόγα ακόμα πιο πολύ με το βρώμικο, ασήκωτο και ατμοσφαιρικό post-rock-hardcore τους. Απ’ ότι φαίνεται τα τυπάκια έχουν λιώσει τους δίσκους των Neurosis, των Mogwai, των Pelican και των λοιπών παρανοϊκών που γουστάρουν να δημιουργούν κλειστοφοβικούς, ιδιόρρυθμους και μαυροφορεμένους κόσμους. Τρομακτικά ριφς, εκπληκτικοί ρυθμοί και απόκοσμα samples χαρακτηρίζουν τη μουσική των Bad Trip, οι οποίοι θα τολμούσα να πω ότι πρόσφεραν ένα από τα καλύτερα live που παρακολούθησα τελευταία. Ένα πράγμα με προβλημάτισε μόνο και αυτό είναι η απουσία της φωνής (2 ορχηστρικές μπάντες σε μια βραδιά δεν πρέπει μου ‘χει ξανασυμβεί!). Δεν μπορώ να γνωρίζω το κατά πόσο οι κυκλοφορίες τους θα ‘χουν το ίδιο ενδιαφέρον όσο και η συναυλιακή τους παρουσία. Και μιλώντας εντελώς προσωπικά, μια μόνο μπάντα έχει καταφέρει να με συγκινήσει και να μου κρατήσει το ενδιαφέρον αμείωτο και δεν είναι άλλη από τους μέγιστους Karma To Burn (εξαιρείται ο 1ος δίσκος που έχει φωνητικά). Μάλλον η απορία θα μου φύγει όταν αποκτήσω κάποιο demo ή cd τους. Όπως και να ‘χει, το Σαββατόβραδο ήταν τουλάχιστον εξαιρετικό και θα ‘λεγα ότι τα αυτάκια μας υπέστησαν έναν εξαίσιο ορχηστρικό οργασμό! Πάντα τέτοια!
This entry was posted
on Φεβρουαρίου 14, 2008 at 2:05 μμ and is filed under Συναυλίες.
You can subscribe via RSS 2.0 feed to this post's comments.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.
