Baroness, Kylesa 26/1/08
Μια ωραία βραδιά στο παλιό & γνώριμο Tilburg (& στο παλιό & γνώριμο 013) με παλιές & γνώριμες μπάντες. Μετά από ενάμιση μήνα που προσπαθούσα να βρω χρόνο να περάσω από το Tilburg για εισιτήρια φοβούμενος ότι θα ξεπουλήσουν, τα κατάφερα τη μέρα πριν τη συναυλία – παραδόξως ήταν ακόμα διαθέσιμα, παρά το ότι η συναυλία ήταν κλεισμένη για το Batcave, τη μικρή αίθουσα του 013 (χωρητικότητας κάπου 100-150 ατόμων). Έτσι τσίμπησα δύο, ένα για εμένα & ένα για τον Max που ευθύνεται γα τις φωτογραφίες παρακάτω – ευχάριστη έκπληξη η τιμή (8 ευρώ).
Αφού περάσαμε τη μέρα στο ετήσιο παζάρι δίσκων στο Amsterdam (τίποτα συγκλονιστικό, αν & είχε μια κάποια πλάκα η σκέψη ότι τη συναυλία παρακολούθησε μαζί μας & ο Θεοδωράκης σε μορφή βινυλίου…), κατηφορίσαμε για το Tilburg. Φτάνοντας στο 013, είδαμε μια μικρή ομάδα χωρίς εισιτήρια να περιμένει απ’ έξω – η συναυλία είχε ξεπουλήσει προφανώς. Στη δε σκηνή έπαιζε κάποια τοπική μπάντα της οποίας το όνομα δεν συγκράτησα – Converse σορτσάκια, καπελάκια & σκουφάκια, “πολλή τεστοστερόνη” όπως είπε & ο Max, & γενικά hardcore πόζα α λα Benelux όπως οι περισσότερες HC μπάντες του μη πολιτικού/καταληψιακού κυκλώματος στην περιοχή. Μακριά, μακριά, μακριά!…
Κατά τις 9μιση ανέβηκαν στη σκηνή οι Kylesa & άρχισαν να στήνουν. Πρώτη έκπληξη, το διπλό drumkit – προφανώς έχουν πια δύο ντράμερ, κάτι το οποίο θα είναι σίγουρα γνωστό στους πιο σκληροπυρηνικούς φαν των Kylesa αλλά παντελώς άγνωστο σ’ εμένα. Επίσης, όπως σχετικά σωστά παρατήρησε ο Max, μπορείς να δεις ότι ο ήχος τους μετάλεψε από την πεταλιέρα της Laura – δυστυχώς την προηγούμενη φορά που τους είδα δεν την παρατήρησα, αλλά αυτή τη φορά φαινόταν τεράστια. (Άλλωστε ένα μέρος του πλήθους ήταν στη μέταλ πλευρά, αυτό ήταν εμφανές.) Τρίτο αξιοσημείωτο της υπόθεσης είναι ότι την προηγούμενη φορά τους είχα δει στην κατάληψη OCCII του Amsterdam μαζί με τους Ictus (τότε ακόμα παιδάκια & αρκετά άδετοι – μικρή σχέση με την μπαντάρα που φαίνονται να είναι τώρα) & τους υπέροχους Makiladoras – τώρα έπαιζαν σε εμπορικό συναυλιακό χώρο, κάτι για το οποίο οι Makiladoras ίσως να είχαν κάτι να πουν εάν υπήρχαν ακόμα. Αυτό το τρίτο, ειδικά, κράτησε κάποιο κόσμο μακριά από τη συναυλία, όπως την φίλη με την οποία τους είχαμε δει στο OCCII – ο καθένας & η καθεμία ας κρίνει μόνος/η του/ης σ’ αυτό το θέμα. Και τέταρτο και τελευταίο το ότι οι Kylesa άνοιγαν για τους Baroness και όχι αντίστροφα! Αυτό μετριάσθηκε πολύ, εντούτοις, από το ότι το μέρος ήταν ασφυκτικά γεμάτο και από το ότι οι μπάντες έπαιξαν με την ίδια διάρκεια. (Άσε που δεν θα υπήρχε καν τέτοιο θέμα αν η συναυλία ήταν αυτοδιοργανωμένη, οπότε ίσως να είναι λίγο φτηνή αυτή η τελευταία παρατήρηση…)
Η ίδια η συναυλία κράτησε μόλις 40-45 λεπτά. Πέρα από το κομμάτι το οποίο αναγνώρισα σαν εκ του προηγούμενου άλμπουμ τους (“Shatter The Clock”), τα υπόλοιπα πρέπει να ήταν από το καινούργιο “Time Will Fuse Its Worth”. Ο,τι & να πει κανείς για τις studio ηχογραφήσεις των Kylesa, αμφιβάλλω ότι μπορεί να το πει για τα live τους. Το δέσιμο των άλμπουμ τους & η ικανότητα να παίζουν απόλυτα συγχρονισμένα σα να ήταν γερμανική μπάντα, φαίνεται και live – αυτό που ευτυχώς δε φαίνεται, είναι η τάση τους να αλλάζουν ρυθμό και ιδέες κάθε δύο λεπτά. Αντίθετα, η μπάντα έπαιξε σχεδόν μονολιθικά (αλλά όχι αργά, όπως, ας πούμε, πολλές stoner μπάντες της μόδας), δίνοντας μια αίσθηση συνέχειας στο υλικό τους. Σαν σύνολο, μια φοβερή εμπειρία, αν και κατώτερη από την προηγούμενη – ίσως να φταίει που δεν είναι η πρώτη φορά, ίσως το ότι η Laura δεν έπαιζε την υποβλητική άταστη κιθάρα της αλλά μια χρυσαφένια Les Paul, ίσως και το ότι η μπάντα δοκιμάζει νέα νερά τελευταία και φαίνεται να είναι λίγο έξω από το στοιχείο της. Το μόνο “σοβαρό” παράπονο που έχω είναι κοινό για όλες τις μπάντες που έχω δει να χρησιμοποιούν δύο ντράμερ – θα μπορούσαν να τους συνδυάσουν με πολύ πιο ενδιαφέροντες τρόπους από το να τους έχουν να παίζουν παρόμοια/παράλληλα πράγματα. Γράφω, εντούτοις, “σοβαρό” εντός εισαγωγικών, γιατί ο ήχος από τα τύμπανα γέμιζε το χώρο πανέμορφα – ειδικά μ’ αυτά τα υπνωτικά, σχεδόν tribal μέρη που έπεφταν κάθε λίγο. Τους ξαναβλέπω πολύ ευχαρίστως.
Καπάκι στους Kylesa έπαιξαν οι Baroness – το διάλειμμα κράτησε μόνο 15 λεπτά, μόλις αρκετός χρόνος για να τσιμπήσω το βινύλιο του “Time Will Fuse Its Worth.” Ξεκίνησαν με το “Rays On Pinion” το πρώτο κομμάτι από το νέο τους δίσκο, & συνέχισαν με υλικό από το ίδιο άλμπουμ με την εξαίρεση ενός μόνο, νομίζω, κομματιού (που πρέπει να ήταν το εξαιρετικό “Tower Falls”). Η ένταση ήταν τόσο εξωφρενική όσο & την προηγούμενη φορά που τους είδαμε (στο ίδιο μέρος, κατά τη διάρκεια του ZXZW 2006) – η διαφορά ήταν ότι αυτή τη φορά φαινόταν πιο καθαροί (;!;) – με την εξαίρεση του τραγουδιστή & του τύπου στον πάγκο με τα cd, που είχαν την ίδια crust-ικη εμφάνιση, χε-χε (ο merch guy είχε μέχρι & τα ίδια ραφτά στο τζιν του με την προηγούμενη φορά…). Επίσης, την προηγούμενη φορά το πρόγραμμα ήταν βασισμένο στα “First” & “Second” – & το καινούργιο τους “Red Album” είναι αρκετά διαφορετικό (& σίγουρα πολύ πιο καλογυαλισμένο) – ενώ έλειπε, φυσικά, & η έκπληξη που δοκίμασα την πρώτη φορά που μπήκα στο Batcave για να τσεκάρω μια μπάντα που φαινόταν ενδιαφέρουσα & βρέθηκα μπροστά στην αποκάλυψη του περσινού ZXZW. Παρ’ όλα αυτά, το live ήταν πραγματικά πολύ καλό. Η μπάντα έδινε χρόνο στις συνθέσεις να εξελιχθούν χωρίς να τις βιάζει, κάτι το οποίο τους βοηθάει πολύ & στις στούντιο ηχογραφήσεις τους. Επίσης – & κατά τη γνώμη μου αυτό είναι ανάμεσα στα πράγματα που κάνουν τους Baroness να ξεχωρίζουν από το συρφετό – η μισή κιθαριστική δουλειά στη μπάντα δεν είναι συγχορδίες αλλά μεμονωμένες χορδές (προσέξτε τα ριφ τους). Εκπληκτικά φωνητικά, εκπληκτική κιθαριστική δουλειά, & ωραίοι άνθρωποι απ’ ότι φαίνεται, αν & ο μπασίστας μεταλίζει εμφανώς.
Μ’ αυτά & με αυτά τελείωσε η συναυλία. Φεύγοντας, συναντήσαμε τον μπασίστα να καπνίζει απ’ έξω, & μας ενημέρωσε πως η επιλογή του χώρου έγινε από τον τύπο που τους κλείνει τις ημερομηνίες στην Ευρώπη. Μέχρι να έρθει το “See you next year!” του μπασίστα, φοβάμαι ότι οι Baroness θα παίζουν σε πολύ μεγαλύτερους χώρους (για τους Kylesa δεν είμαι πολύ σίγουρος, φαίνεται κάπως δυσκολότερο να αλλάξουν κοινό). Ίσως τότε να ενδιαφερθεί κάποια “διοργανώτρια εταιρεία” να τους κουβαλήσει & στην Ελλάδα μετά βαΐων, κλάδων, & 25ευρου εισιτηρίου… (Βάλτε εδώ μια πρόταση ανάλογου κιτσαριού με την πρόταση που άνοιξε την κριτική/ενημέρωση & έκλεισε το κείμενο.)
